LAIKAT, KLER i KOŚCIÓŁ

artykuł z 14 wydania gazety e-wyszogrod.pl

Laikat to wierni- ludzie, którzy tworzą rzesze chrześcijan uczestniczących w mszach świętych i innych uroczystościach kościelnych. Oni uważają księży za pomocników w dotarciu modlitwy wiernych do Boga. Doceniają pracę duchownych na rzecz parafii i jej członków, nie proszeni dają na tacę, bo uważają, że tak trzeba.

Inni zaś chodzą na msze i za każdym razem „ przyszywają łatkę” księdzu. Też dają na tacę , ale potem są komentarze z ich strony co do pazerności duchownych. Gdy tylko trzeba biegną do księdza i dają tyle ile trzeba za chrzest lub ślub. Komentarze są nadal, a w ten sposób sieją fałsz i głoszą nieprawdę. Powinni zaprzestać tego typu postaw i zachowań. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta. Czy pomyśleli w jaki sposób ma się ksiądz utrzymać, nie mając miesięcznych dochodów?. Jak ma utrzymać plebanię, kościół, teren wokół świątyni? Przecież to stanowisko pracy księdza. Czy wierni będą zadowoleni, gdy zobaczą pajęczyny w świątyni, brudne ściany, zaśmiecony teren wokół domu bożego?

Proszę tę grupę ludzi ,żeby przed komentarzem o tym sobie przypomnieli.

Trzecia grupa wiernych to ludzie, którzy chodzą do kościoła dwa razy do roku lub wcale . Na temat wiary, księży i kościoła mają najwięcej do powiedzenia.

Moim marzeniem jest, by wszyscy byli tacy jak ta pierwsza grupa katolików, która traktuje księdza jako „ dusz pasterza”. Nie traktują go jak kupca, wydrwigrosza czy kłamce.

Kler to ludzie bardziej zagłębieni w wiarę, mający służyć wiernym swym doświadczeniem i wiedzą na temat obrzędów religijnych i Boga. Mają dbać o powierzony im kościół i parafie, uczyć jak być dobrym katolikiem i patriotą. Pilnować, jak podczas zaborów lub wojny, by czczono święta państwowe. Ostoją polskości i wierności Bogu były kościoły, w których odważni księża uczyli Polaków ojczystego języka, mówili o patriotyzmie. Niejednokrotnie byli za tę postawę aresztowani lub rozstrzelani. Nie ugięli się jednak przed represjami i nadal pełnili powinność pomagając wiernym. Taki powinien być ksiądz i dziś, nie omijając prawdy, dążyć do jej poznania. Duchowny winien głosić potrzebę miłości do ojczystego kraju, uczyć szacunku wobec rodziców i ludzi. Bo szkoła odchodzi od tych zasad. Wykreślane są lektury naszych wieszczów i zastępowane zagranicznymi twórcami- co grozi zapomnieniem narodowej historii, a tym samym brakiem patriotyzmu. Jest to bardzo złe postępowanie.

Księża winni „robić swoje” i po prostu mówić o Polsce i o powinnościach wobec własnego kraju. W dzisiejszych czasach nikt nikogo za takie słowa nie rozstrzela, ani nie wsadzi do więzienia.

Kościół. Wspaniałe, małe drewniane kościoły, do których zawsze warto wejść, przypominają o tym jak to dawniej bywało. Powinno się ich strzec jak oka w głowie, szczególnie, gdy słyszy się o pożarach tych zabytkowych świątyń. Łza się w oku kręci na myśl o kolejne stracie klejnotu polskiej kultury. Na szczególna uwagę zasługują świątynie wybudowane przez królów czy zamożnych feudałów. W nich przeszłość łączy się z teraźniejszością. Tyle się mówi podczas różnych rządów o tym , by kościołowi nie pomagać , ale zagraniczne wycieczki oprowadza się właśnie po nich. Chwalimy się naszą kulturą i zabytkami sakralnymi na skalę światową . Państwo nie dbając o nie , skazuje je na pogrążanie w szarości. Utrzymujmy więc nasze sanktuaria, kościoły, kościółki i świątynie- bo to nasz historia, bogactwo narodowe. Każdy z nas powinien tego pilnować, pomagać. Kultura jaka się w nich mieści jest nasza i tylko nasza.

„ DOM BOŻY”

Budowla wymyślna i okazała

W środku uroczysta i wspaniała

Do świątyni możesz zawsze wejść

Pod sufitem podpartym filarami zawsze przejść

Pomodlić się i Bogu pożalić

Grzechy swe zostawić, życia drogę ustalić

Podziwiać obrazy i rzeźbione stacje

A także obraz przedstawiający ostatnią kolację

Wszędzie odczujesz porządek panujący

Obraz Matki z dzieciątkiem miłością emanujący

Wszystko to do refleksji skłania

To tak jak by Bóg Ci swe tajemnice odsłaniał

Chce Ci się z Bogiem rozmawiać

Na nowe spotkanie z Bogiem umawiać

Ten spokój i wszędzie klar

To od Boga Twa ostoja spokoju- dar!

A gdy uda Ci się spotkać plebana

Co wysłucha Twej spowiedzi z rana

A później przyjąć do serca Chrystusa

To kult wiary co serce rusza

Tak więc refleksja Was nie ominie

Wierząc w Boga odwiedzajcie pilnujcie świątynie.

Waldemar Rypiński pseudonim RyWal.